Een terugblik

Vlaanderen betaalt, België bepaalt !



De Vlaming is een gulle betaler.

We voorkomen niet alleen het Waalse faillisement middels een jaarlijkse miljarden transfer maar leveren ook een zeer royale bijdrage aan de Europese schatkist en de initiatieven rond de klimaatfinanciering. De berekening van de EU-bijdrage per inwoner is hallucinant en totaal uit de context getrokken. Momenteel positioneert België zich net achter Luxemburg en Denemarken als grootste betaler, dit geeft echter een vertekend beeld vermits het EU aandeel in België zelf ook nog eens gewogen wordt tussen Vlaanderen en Wallonië, waardoor de Vlaming op ongeveer 1130 € per gezin/jaar uitkomt en Wallonie 578 €/jaar. Dus is het niet meer dan normaal dat Vlaanderen mee de eerste viool speelt in de EU-besluitvorming. En daar loopt het grondig fout.


België werkt verstikkend en Brussel is een institutioneel kluwen.

Sinds het begin van de jaren negentig van vorige eeuw draagt de Vlaamse Volksbeweging het idee van een Vlaamse republiek uit. Wij zien die Vlaamse staat los van België, maar samen met Brussel. Over de onafhankelijkheid van Vlaanderen doen een aantal misverstanden de ronde. Wij zien Vlaamse staatsvorming evenwel als de noodzakelijke doorstart van onze gemeenschap op de internationale scène. Wie reist, zaken doet, een brede belangstelling heeft voor de wereld weet het: niks is zo belangrijk als duidelijkheid over wie je bent en waar je vandaan komt. Het lijdt dus geen twijfel dat zeggen dat je burger bent van Vlaanderen duidelijker en dus beter uitpakt dan met hand en tand proberen uit te leggen dat je ‘inwoner bent van het Vlaams Gewest, deelstaat van het koninkrijk België’. We zwijgen dan nog over het institutionele kluwen waarvoor Brussel zorgt, waar de Vlaamse én Franse Gemeenschap dan weer bevoegd zijn. Wie is Brusselaar? Wie is Vlaming? Het is iets dat we beter uitmaken eenmaal we een duidelijke structuur hebben voor onze natie.


De republiek Vlaanderen is daartoe het enige juiste pad.

Een onafhankelijk Vlaanderen dat een eigen weg kiest, in goed nabuurschap met Wallonië. Hoe Vlaanderen naar die onafhankelijkheid toewerkt: daarover gaan de discussies momenteel volop. Soms al luider en openlijker dan anders. Maar sinds een jaar of tien is het deksel ook van deze pot. Laten we wat we beter zelf doen, ook eindelijk eens zélf doen. Gewoon omdat wij een uniek aanbod hebben voor elkaar in eigen land, Europa en de wereld. We mogen ons daar niet langer in laten hinderen door oude Belgische vormen en gedachten. De bal ligt in ons kamp, samen starten we een proces dat leidt naar duidelijkheid, eerlijkheid en zekerheid. In een Vlaamse republiek kunnen we klare wijn schenken, klare wijn voor een Vlaamse republiek.


België is te klein voor Vlaanderen

Vlaanderen en België zijn twee politieke niveaus die elkaar heel erg in de weg zitten. De afgelopen tientallen jaren heeft Vlaanderen heel wat eigen bevoegdheden verworven: Vlaanderen is ‘gegroeid’. België is gekrompen, maar bezit nog steeds bevoegdheden die de Vlaamse dynamiek middels een eng keurslijf danig beperkt. Een Vlaamse republiek heeft wél alle bevoegdheden om het beleid aan te passen aan de wensen en de voorkeuren van de Vlamingen.


België heeft het moeilijk met solidariteit

Dit land maakt er een groot probleem van om Vlaanderen en Wallonië zelf hun potjes te laten koken. België wil zoveel mogelijk zelf de belastingen innen die moeten dienen voor het welzijn van Vlamingen én Walen. Zo wil het Belgische niveau bestaansrecht blijven opeisen. Inmiddels stroomt er jaarlijks 12 miljard Euro van Vlaanderen naar Wallonië. De deelstaten zijn sociaaleconomisch totaal niet met elkaar te vergelijken en dus dichten de financiële transfers de kloof helemaal niet. Een Vlaamse republiek zou met Wallonië op voet van gelijkheid afspraken kunnen maken over solidariteit.


‘Meer Vlaanderen’ is niet alleen een centenkwestie

Dat Wallonië aan andere maatregelen geld wil besteden dan Vlaanderen, komt niet uit de lucht vallen. Vlamingen en Walen delen een lange geschiedenis, zonder ooit helemaal vergroeid met elkaar te zijn. De taal is een belangrijk onderscheid, maar er zijn nog vele andere cultureel bepaalde verschillen, ook in de manier van politiek bedrijven. In een snel verder internationaliserende wereld is het goed dat de Vlamingen in Europa een thuisbasis hebben. Een Vlaamse republiek stelt zich garant voor een samenleving die - letterlijk en figuurlijk - de taal van de Vlamingen spreekt.


We hebben in de wereld iets te vertellen

De Vlamingen zijn wereldvermaarde ondernemers, cultuurmakers, onderzoekers en zelfs als ‘plantrekkers’ hebben we zeker een bijdrage te leveren in Europa en elders. We kunnen evenwel niet langer volstaan met het uitzenden van onze zonen en dochters naar alle hoeken van de wereld. Er zijn tal van internationale evoluties waar de Vlamingen als gemeenschap hun stem moeten laten horen. Een Vlaamse republiek kan rechtstreeks deelnemen aan overleg in Europa en de wereld om globale problemen het hoofd te bieden en in te spelen op kansen.